Belevenissen Jan en Tess 6
Zo ook onlangs. Een aantal weken terug was ik aan het werk achter mijn bureau en plotseling was Tess steeds bezig met haar kop onder mijn arm met als doel mijn erop attent te maken dat er iets ongewoons met mij was.
In eerste instantie schonk ik er weinig aandacht aan. Wat mij toen opviel was dat ik wat suffig was en de tijd snel ging. Het was zomaar een half uur later.
Totdat een paar weken terug mij hetzelfde overkwam en een lichtje ging branden. Ik ging gelijk mijn waarde meten waarbij de mmol/l zeer laag was voor mijn doen en ik een hypo had e/o er tegen aanzat.
Des temeer is het een bewijs dat in dit geval Tess terdege ervan bewust was dat er iets niet klopte en dit ook kenbaar heeft gemaakt. Voor mij een geruststelling voor nu en in de toekomst.
Dit heb ik met Erika besproken en zij heeft mij trainingstips gegeven om Tess hier verder in te begeleiden.
28 februari moet Tess de basistest doen of moet ik zeggen wij, tenslotte moeten wij het samen doen.
Ik krijg van een aantal mensen reactie op mijn verhalen daar ben ik heel blij mee en geeft mij moed. Veelal krijg ik het rechtstreeks via mijn eigen mailbox en soms via de site van B+M en dat laatste vind ik leuker zodat Erika; Joop en Astrid het ook kunnen lezen wat men ervan vindt.
In de vorige editie ’s had ik het er al over gehad dat wij bezig waren met het uittrekken van de elastische kousen.
Vandaag weer verder geoefend bij zowel Erika als bij mij eerst over de armen zoals op de foto ’s te zien is. Dit was al een groot succes.
Uiteindelijk na de werkelijkheid nagebootst te hebben ging het nu om de situatie waarbij Tess de steunkousen van mijn been uit moest doen. Gelukkig ging dat tot onze vreugde in één keer goed.
En daar de wisselligging ook goed gaat zal het niet al te lang duren of ik kan de ambulante nachtzorg inruilen voor Tess. Wie had dat ooit gedacht, ook de wijkverpleging niet.
Het lijkt voor mij dat Tess twee karakters heeft. Zij is nog jong dat wel, wat ik hiermee bedoel is het volgende: als de één binnen komt en haar negeert dan is zij snel de rustigheid zelve en bij een ander die
“te enthousiast” binnen komt en direct aandacht geeft dan is zij niet te houden en begint direct te spelen en te rennen in huis en het duurt dan wel een tijdje voordat zij de rust heeft gevonden.
Aan de ene kant denk ik dan, een hond moet ook een hond kunnen zijn en aan de andere kant weer; geef mij maar de rust in de hond. Het vreemde is dat bij de wijkverpleging het wel rust geeft zowel ‘s morgens; ‘s avonds en in de nacht, even een aai over de bol en zij gaat de bench in en wacht alles netjes af.
Ook als wij iedere dag onze kilometers maken is het iedere keer weer een feest, weer of geen weer maakt voor ons niet uit.
Alleen in het parkgedeelte waar geen water is laat ik Tess los en dan nog blijft zij bij mij in de buurt.
Soms mag zij ook lekker zwemmen, normaal loopt zij steevast aan de rolstoel, dit is voor haar geen probleem. Wel kan het nadelig zijn als er honden loslopen en om ons heen springen en blaffen. In de meeste gevallen worden de honden door hun baasjes terug geroepen.
Tot de volgende maand,
Groetjes Jan en Tess.
Belevenissen Jan en Tess 5
Het nieuwe jaar is aangebroken en wij hopen nog heel veel te beleven.
Ik ben nu gestopt met werken en heb nu veel tijd over om Tess verder met Erika te trainen.
Vorige week had ik een probleem met Tess, alles wat zij aangeleerd had was zij ineens “vergeten” Erika had mij geadviseerd om eens een paar dagen time out te nemen en het daarna weer op te pakken.
Dit had succes na deze pauze pakte zij het weer op, het probleem met Tess is dat zij teveel ineens wil doen (net als ik zelf trouwens) en snel afgeleid is wat de training weer bemoeilijkt. Als ik met Tess alleen ben dan heeft zij echt de 'will to please' te pakken.
Om ons doel te bereiken met betrekking tot het naar bed gaan en wisselligging moet er nog veel gebeuren.
Aanvankelijk werd gedacht, dat het uittrekken van de steunkousen het struikelblok zal zijn.
Na een tijdje op zoek te zijn geweest op Google naar “steunkousen” kwam ik op een site waar men hulpstukken verkocht voor in de thuiszorg, zo ook voor het uittrekken van steunkousen.
Hiervoor had men een hulpstuk ontwikkeld, zoals op de foto’s zijn te zien, niet goedkoop maar wel doeltreffend had ik gehoopt.
Er is maar één manier om er achter te komen en dat is om het te bestellen.
Dit heb ik ook gedaan en daags voordat Erika voor de training bij mij kwam kreeg ik het binnen.
Na een paar keer goed oefenen lukte het mij toch. Nu Tess nog. We hadden best nog wel veel ruimte nodig en dat had ik in de huiskamer.
Al gauw bleek dat Tess steeds de neiging had om links en dan weer rechts achteruit te lopen tijdens het trekken aan het koord.
Daar zij met gemak de gewone kousen uit doet bij mij had zij ook de neiging om met de steunkous hetzelfde te doen en dat is link, een gat is gauw gemaakt.
Uiteindelijk kreeg Tess het door wat er van haar verlangd werd. Nu is het aan mij om iedere avond goed te oefenen en ik zie het wel zitten met dit apparaat.
Na een paar maanden training heb ik voor mijzelf de balans opgemaakt en kom tot de conclusie dat Tess het goed doet en veel heeft geleerd. Toch zijn er ondanks de goede wil enkele punten wat verbeterd kan worden.
Zoals het socialiseren met andere honden, op zich gaat dat goed. Met de ene hond geen probleem en met de andere is het weer een ramp. Het heeft ook weer met het soort hond en baasje te maken dat we tegen komen.
Hetzelfde geldt ook als er aangebeld wordt, als het een bekende is en die laat Tess opspringen dan wordt zij beloond juist voor het opspringen.
Is het een ander die haar negeert dan gaat het doorgaans goed, s ’morgens en s ’avonds alsook in de nacht gaat Tess als de thuiszorg komt na een normale begroeting weer terug in de Bench, dit op een enkele na helaas.
Op het fietspad heb je altijd weer fietsers die rechts inhalen ook al is het bijna niet te doen en aangezien Tess bij mij rechts loopt van de elektrische rolstoel omdat ik links het bedieningskastje heb is dit het makkelijkst.
Men kan altijd wel boos zijn op iedereen, het helpt vaak als je in de spiegel kijkt en zelf ook Aktie onderneemt, vooral in het verkeer!
Groetjes Jan en Tess.
Belevenissen Jan en Tess 4
Hopelijk krijgen wij de komende winter ook weer sneeuw maar dan niet zoveel als het afgelopen jaar, het kan ook te gek.
Verder ben ik benieuwd hoe de nieuwe elektrische rolstoel het gaat houden, de vorige heeft het heel goed gedaan in de winterperiode.
Deze stoel heeft een betere wegligging tijdens het rijden. Dat wil niet zeggen dat het ook goed door de sneeuw ploegt. En daarbij te denken dat Tess min of meer volgroeid is en beresterk geworden is. Hierbij moet ik wel bedenken ondanks dat zij netjes meeloopt er toch een moment kan komen dat zij schrikt en gaat “galopperen” en dan moet ik er toch op bedacht zijn. De vorige stoel kon dat aan en ondanks de goede vering en nieuwste snufjes vind ik de stoel instabiel daar het zwaarte punt teveel naar voren ligt.
De tijd zal het leren.
Het ergste waar ik tegenop zie is de vuurwerkperiode. Vorig jaar werd er door een groep jongeren vuurwerk naar ons toe gegooid en op een meter afstand kwam dat tot ontploffing. Sinds die tijd is Tess bang geworden voor elke knal die zij hoort en daarbij moet ik het negeren anders ga ik mee in haar angst. Dit is heel moeilijk. Ook krijgt zij in die tijd pilletjes en of dat helpt weet ik niet. In ieder geval kruipt zij van angst tussen mijn benen. Als iemand een suggestie heeft dan hoor ik dat graag.
Tess heeft tot nu toe alles wat zij in de afgelopen periode aangeleerd heeft goed doorstaan.
Wij zijn nu bezig om haar te leren om mijn kleren uit te trekken. Dit gaat redelijk goed.
Zo haalt zij het klittenband voorzichtig los en vervolgens via de hak trekt ze mijn slof uit. Nu heeft dit consequenties. Zo pakt zij de hak maar gelijktijdig gaat haar tand door de stof heen zodat er een gat ontstond wat ook weer niet de bedoeling is. Erika gaat nu bekijken hoe wij dit op gaan lossen.
Uiteindelijk is het de bedoeling om haar te leren om mij te draaien in bed. Dit wordt ook wel een wisselligging genoemd.
Maar ja hoe doe je dat? Ik heb wel een aantal filmpjes gezien en toch gaat het bij mij anders. Zo moet eerst het bed vlak. Ik slaap namelijk in een bed wat heel schuin staat, dit kan ik zelf elektrisch uitvoeren.
Vervolgens kan Tess nadat ik mijn benen opgetrokken heb op mijn onderbenen liggen met haar volle gewicht, zodat ik mij omhoog kan werken.
Dit gaat geen probleem worden. Het draaien is een ander verhaal. Nu heeft Marjon, mijn buddy, een moeder die het e.e.a aan kan passen. Zo gaan wij een stevig onderlaken ontwerpen met een lus waar Tess mee kan trekken. Zij moet dit zorgvuldig en langzaam doen zodat het voor mij verlichting geeft om te draaien. In feite doen wij dat gezamenlijk.
Daar Tess niet bij het afzetten uit kan glijden zal er ook een antislipmat op de grond moeten liggen.
Ook zal Tess een signaal moeten krijgen met betrekking tot het tijdstip om dit uit te voeren. Uit mijzelf zal ik niet wakker worden. Ik slaap nogal vast, waarschijnlijk door de morfine wat ik dagelijks gebruik.
Als dit experiment lukt dan bespaart dat 2 personen van de ambulante nachtdienst zodat zij ‘s nachts niet meer langs hoeven te komen.
Als Tess het naar tevredenheid aangeleerd heeft zullen wij dit filmen en op de site plaatsen. Ook zullen er foto’s van gemaakt worden, zodat een ieder het resultaat kan bekijken. Zelf vind ik het een hele uitdaging en ben ervan overtuigd dat dit gaat lukken.
Tot de volgende keer groetjes van Jan en Tess.
Belevenissen Jan en Tess 3
De afgelopen maand hadden Tess en ik al het nodige beleefd, uiteraard leuke maar ook minder leuke dingen.
Ik was 22 oktober jl. jarig en werd door Tess gefeliciteerd met een verkleed partij, oordeel zelf.
Zo kreeg Tess op een nacht het erg benauwd en probeerde over te geven maar dat lukte niet. Dit is erg om mee te maken en het ergste is dat je op dat moment niets kan doen.
Eindelijk was de nacht om en direct de dierenarts gebeld en wij er heen, de dierenarts wist meteen te melden dat Tess kennelhoest had wat nogal verwonderlijk was daar Tess in principe weinig met andere honden samen is.
Dus een penicilline kuur voor 14 dagen voorgeschreven.
Intussen was na een dag de benauwdheid zo goed als over en wat schetst mijn verbazing? Tijdens het uitlaten kon zij moeilijk poepen dat lukte uiteindelijk wel maar vraag niet hoe.
Op de terugweg naar huis zag ik een stukje plastic uit haar anus steken, thuis gekomen had ik een plastic handschoen aangetrokken en begon voorzichtig aan het stukje te trekken. Dit werd tot mijn verbazing al langer en wat bleek nu; het was een lege zak waar krentenbollen in hadden gezeten. Waarschijnlijk was dat op de grond gewapperd en aangezien er nog restjes in zaten verklaard dat ook waarom zij benauwd was. Direct de dierenarts weer gebeld en zij vertelde mij dat wij alle geluk van de wereld hadden en je moet er niet aan denken wat er zoal kon gebeuren.
De training gaat voorspoedig. Erika vond dat Tess goed vooruit gaat. Het duwen en trekken had zij al goed onder de knie en aangezien ik problemen heb om mijn jas uit te trekken en vooral de linker arm, zijn wij daarmee gaan oefenen. Dit was voor Tess niet zo moeilijk, eerst de linkerarm en daarna de rechter en tot slot de jas achter mij weg trekken. Dit vond zij prachtig om te doen en voor mij levert dat meerwaarde op. 
Ik had niets in de gaten en was inmiddels bij de benzinepomp verderop aangekomen, totdat een wielrenner bij mij stopte en vroeg of ik een hulphond had. Ja bevestigde ik zijn vraag. Nou zei de man die hond ligt langs de weg. De angst sloeg om mijn hart, vervolgens stamelde ik; is zij aangereden, nee zij de man. Zij ligt daar te wachten. Ik snel terug gereden en toen Tess mij zag aankomen bleef zij rustig liggen totdat ik haar riep. Zij wist niet hoe hard zij naar mij toe moest komen.
Op dat moment dacht ik, ja als ik met Tess naar het park toe ga dan maak ik haar daar los en zeg ik tegen haar, zit en blijf daarna rij ik een stuk achteruit en zij blijft dan net zo lang liggen tot ik haar roep.
En zo zie je maar weer middels dit “spelletje” heeft het in een dergelijk situatie zijn voordelen.
Buiten de deur ben ik heel consequent. Binnen in huis zal dat ook moeten alleen dat is voor mij moeilijk vind ik zelf. Ik krijg zoveel verschillende personen van de wijkverpleging en vooral tijdens de vakantietijd. Dat het dan moeilijk is komt doordat men verschillend reageert. Je ziet dan ook het verschil met de vaste verpleging die regelmatig binnenkomen. Dan wordt Tess genegeerd waar ik in alle omstandigheden ook om vraag en dan zie je ook dat Tess het rustig afwacht.
Overdag gaat het wel goed. Erika zou zeggen; Tess is een hond die eerder te enthousiast zal zijn dan een hond die je veel moet aanmoedigen.
Groetjes Jan en Tess.
Belevenissen Jan en Tess 2
De tijd gaat snel. Dit wordt alweer het 2e verhaal, ik kan al zeggen: Wij gaan vooruit, soms gaat het snel en een andere discipline gaat mondjes maat en dat heeft weer te maken met de leeftijd van Tess, zij is inmiddels 15 maanden.
Ik wil het niet alleen over de vorderingen hebben. Het sociale leven van ons is ook belangrijk, dat moeten wij niet uit het oog verliezen.
Indy is een shih tzu en een maatje te klein voor Tess.
Tess is naar verhouding iets te onstuimig.
Cooper is een Australian Cattledog dat niet met iedere hond kan omgaan. De ACD is nogal dominant ten opzichte van andere honden.
Met Tess heeft Cooper een speciale band zoals de foto ’s laten zien, zij kunnen goed met elkaar spelen en zijn dol op zwemmen.
Dan hebben wij nog Minou. Zij is een smookpers van 20 jaar, deze foto is in juni van dit jaar genomen. Zij is nogal klein uitgevallen en toch nog vitaal voor haar leeftijd.
Nu had ik nog een foto gevonden en het leek mij leuk om deze erbij te doen, wel een gedoe met het uitlaten.
Tess kan de deurtjes van het aanrecht plus de laden al dicht doen, dit had ik al eerder verteld alleen gaat het nu beter zoals het moet, met de snuit en niet met de zijkant ervan.
In sommige gevallen kan het niet anders zoals de schakelaars van de elektrische deuren op de galerij. Zij kan daar niet recht voor staan dan krijgt ze respijt en wordt dit door de vingers gezien.
Laatst liet ik Tess uit en kwam er een meisje op ons af van ongeveer 14 jaar en vroeg; kan zij alles al?, nadat ik zei dat zij Tess heet en zij in opleiding is waarop zij ging doorvragen, wat voor de hand lag was de volgende vraag: wat kan Tess allemaal? Nou……de wasmachine leeghalen. Dat kan toch niet dan wordt alles toch vies en dan moet U weer opnieuw wassen, nee vervolgde ik haar zoveelste vraag aan het puntje van een handdoek of washandje, daarop verzuchtte zij, dan is het goed en vervolgde doei… en tot een andere keer.
Zo zie je maar weer dat het indruk maakt op een kind.
Zaterdag 18 september zijn wij naar Dam tot Dam loop geweest voor wandelaars ten baten van ‘help Pieter aan een hulphond’. Hierbij liepen wij de 9 KM.
In het eerste traject liep Tess voor geen meter. Dit kwam door het enthousiasme en indrukken wat zij op deed. Gelukkig nadat Erika de halti had omgedaan vond Tess het in begin niet prettig maar naarmate de rit vorderde liep zij heel netjes naast mij en wende zij ook aan de drukte.
Het viel mij op dat er veel wandelaars zijn die wel het bestaan van blinden geleiden honden wisten maar nog nooit van een hulphond en wat ervan hun verwacht wordt gehoord hadden.
En na een ervaring rijker kwamen wij thuis en kon Tess in haar eigen omgeving weer lekker mee tippelen.
Tot de volgende keer
Jan en Tess
Belevenissen Jan en Tess 1
Even voorstellen: Mijn naam is Jan Boerhoop en 60 jaar. Dus één van de oudere.
Door allerlei gebeurtenissen ben ik in een rolstoel beland. Zo had ik eerst een ongeluk op mijn werk gehad waarbij ik een verbrijzelde knie opgelopen had, waarna ik ook sarcoidose op mijn longen kreeg dat steeds weer hardnekkig terug kwam. Door de vele prednison zo ‘n 12 jaar terug, moest ik geopereerd worden aan mijn nekwervels en toen mijn rug ook nog problemen veroorzaakte was alles compleet. Ook nadat er diabetes geconstateerd was en over de rest wil ik het maar niet hebben.
Tess is mijn trouwe Labrador teefje van 14 maanden oud, geboren op Bevrijdingsdag dus haar verjaardag zal ik niet zo gauw vergeten.
Het is heel toevallig dat ik Tess nu als hulphond in opleiding heb. Ik had haar gekocht van een gezin uit Grauw in Friesland dat zij 12 weken oud was. De dochter bleek een allergie te hebben voor honden bleek later.
Totdat mijn huisarts dat ook ontdekte en zij naar aanleiding hiervan een ergo therapeute Martina naar mij toestuurde om te bekijken of Tess meer voor mij kon betekenen. En dat is ook wel gebleken en via het internet kwam mijn therapeute bij Bulters + Mekke terecht. Gelukkig was dat een schot in de roos.
Na eerst allerlei onderzoeken en gesprekken gehad te hebben kreeg Tess het groene licht of moet ik wij zeggen? Uiteindelijk zijn wij beiden bij de training betrokken.
Nadat Tess 6 maanden oud was heb ik haar laten helpen zodat wij niet allerlei reutjes om ons heen hebben springen dat geeft in ieder geval rust en dat was te merken ook.
Wij hebben nu 2 trainingen achter de rug en worden deskundig begeleid door onze coach Erika. Zij weet goed aan te geven hoe wij en vooral Tess iets aan kan leren. Nu is Tess een hond die heel goed aanvoelt wat er van haar verwacht wordt. Zo had ze van mij al aangeleerd om de sleutels van de grond te pakken. Nu had Erika dit geperfectioneerd door Tess aan te geven dat zij eerst moet wachten alvorens zij de sleutels oppakt. Stel je voor dat het een vlijmscherp mes is. Na het commando ‘breng’ moet zij de sleutels rechts van mijn rolstoel op het werkblad leggen en met een Yes wordt zij dan weer beloond.
De was uit de wasmachine halen en dit aan mij aangeven zodat ik het in de droger kan doen wat op de wasmachine staat had ik haar al aangeleerd.
Zo ook de koelkast dicht doen. Dit deed zij weliswaar met haar voorpoten alleen was dit nu net niet de bedoeling. Van haar wordt verwacht dat zij dit met haar snuit moet doen zodat zij niet de koelkast kan beschadigen.
Erika had post-it blaadjes op de koelkast, lades en de kamerdeur geplakt. Dit moet Tess dan gebruiken als leidraad om door op deze blaadjes met haar snuit te duwen alles dicht te doen. Dit ging na een uurtje oefenen al goed. Tot mijn verbazing deed Tess op dezelfde dag de truck met de elleboogschakelaars om de deuren te bedienen van de galerij.
Tot de volgende keer
Jan
